ولی حس بودنت به من

 شوق زیستن میدهد

 به سرزمین رویا قدم میگذارم

انجا که میتوانم با دو بال نقره ای

در اسمان بی کران چشمانت اوج گیرم

و لا بلای نگاهت محو شوم

 تنها خداست که میداند چه احساس

زیبا و باشکوهی دارم

 وقتی به یاد می اورم روزی را که

 به خانه خزان زده قلبم پا نهادی

 و با امدنت تنهایی را از غربت

وجودم گرفتی من دلشکسته از

 مردانگی و غیرت تو اموختم

 انچه را که باید یاد میگرفتم

اموختم که از این پس دل غریب

 و بی کسم را بر دامان کدام عاطفه بنشانم

 و از بی پناهی نهراسم چرا که تکیه گاه من

از این پس غروری خواهد بود

که هرگز نمیشکند

اگه عشقم حقیره

                  اگه جسمم کویره

اگه خالیه دستام

                اگه همیشه تنهام

ولی برای تو

             عاشقترین عاشق دنیام

بی تو طوفانزده ی دشت جنونم

صید افتاده به خونم

تو چسان می گذری غافل از اندوه درونم

بی من از شهر سفر کردی و رفتی

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی

قطره ای اشک فرو ریخت به چشمان سیاهم

تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم

تو ندیدی

نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتم

چون در خانه ببستم دگر از پای ننشستم

گوییا زلزله آمد

گوییا خانه فرو ریخت سر من

بی تو من در همه ی شهر غریبم

بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی

برنخزید دگر از مرغک پربسته نوایی

تو همه بود و نبودی

تو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من

که ز کویت نگریزم

گر بمیرم ز غم دل

به تو هرگز نستیزم

من و یک لحظه جدایی

نتوانم نتوانم

بی تو من زنده نمانم

قطره اشكي بودم تو چشات
وقتي مي خنديدي شاد مي شدم
نگات به من بود و من در نگات پيدا
تو آسمون شب چشات ماه مي شدم
از چشاي خوشگلت سرازير بودم
با هر تپش تو دلت ياد مي شدم
رو گونه هاي سرخت مي لغزيدم
همونجا رو لبات فرياد مي شدم
ولي اون روز كه چشات منو نديد
يعني اينكه بر چشاي گلت خار شدم
از بس تو چشات مونده بودم
تكراري و ذليل و خوار شدم
تو كه بستي چشاتو موندم تنها
با دست رقيب از رو چشات پاك شدم
خوردم بر زمين گرم و شكستم
همراه خاطرات قشنگت چال شدم
آري من ديگه در نگات نيستم
شكوفه ي غنچه ي لبات نيستم
از اون زمون كه اسممو بردي زياد
چيزي جز خار و خاشاك نيستم

بیا در میان عاشقان بهترین باشیم ، ما می توانیم عاشق ترین باشیم ....

من و تو یعنی عشق ، عشق یعنی ما ، ما یعنی یک دنیا خوشبختی !

تو یعنی بهترین ، زیبا ترین ، عاشق ترین ، لایق ترین ....

تو یعنی برای من ، برای قلبم ، تا ابد و برای همیشه ....

تو یعنی اسیر ، یک اسیر در این قلب بی طاقت ....

من و تو با هم یعنی یک قصه بی پایان ....

من برای تو ، تو برای من  ، ما برای هم ، چقدر قشنگ است این عشق من و تو ....

چقدر خوبه كسي رو داشته باشيم كه باهاش زندگي كنيم ، اين يه نيازه...

اما چقدر زيباست كه كسي رو داشته باشيم كه نتونيم بدون اون زندگي كنيم، اين عشقه!!!

دستانم به دنبال دستانت می گردند

لبانم به دنبال لبانت

چشمانم به دنبال چشمانت

ذره ذره ی بدنم،بدن تو را می جویند

و می دانم روزی

جسمم،جسمت را پیدا می کند

همان گونه که روحم،روحت را پیدا کرد

عاشق رویایی ترین انسان ها...

سردرگم مانده ام میان در میان پوچ ترین افکار...

در میان گره افکار مرگ باز مانده ام و هیچ یاوری ندارم...

در میان بهت گریز نا پذیر بودن با نبودن...

بر سر دوراهی رفتن یا ماندن...

بر سر راه جاده ای بی انتها به نام دوست داشتن . . .

یه روز تو دفتر دلم، تصویر عشق رو کشیدم

تو خلوت سرد تنم، یه رد پایی کشیدم

درست مثل یه همسفر، تو قصه ها می دیدمش

آخه توی دفتر عشق، یه رنگ خوب کشیدمش

اما نمی دونم چی شد، سیاهی دورش حلقه زد

از توی نقشه ی دلم، چه بی خبر پر زد و رفت

آخه مگه نمی دونست، قلبش رو آبی کشیدم

دیگه توی دفتر دل، تصویر عشق رو ندیدم